Rian Johnson'ın yazıp yönettiği 2012 yapımı Looper, zaman yolculuğu konseptini suç ve ahlaki ikilemlerle harmanlayan zekice bir bilim kurgu gerilimidir. Film, 2044 yılında mafya için 'tetikçi' (looper) olarak çalışan Joe'yu (Joseph Gordon-Levitt) merkezine alır. İşi, mafyanın 2074'ten gönderdiği kurbanları geçmişte ortadan kaldırmaktır. Ancak sistem, bir tetikçinin kendi gelecekteki halini öldürmesiyle 'döngüyü kapatmasını' gerektirdiğinde, Joe'nun karşısına yaşlı versiyonu (Bruce Willis) çıkar ve bu karşılaşma her şeyi altüst eder.

Joseph Gordon-Levitt ve Bruce Willis'in aynı karakterin farklı zaman dilimlerindeki hallerini canlandırmasındaki uyum dikkat çekicidir. Gordon-Levitt, makyaj ve oyunculukla Willis'i taklit etmekten öte, karakterin iç çatışmalarını başarıyla yansıtır. Bruce Willis ise tipik aksiyon kahramanı kimliğini aşarak duygusal derinlik katmayı başarır. Emily Blunt'ın çiftlikte tek başına yaşayan sert anne rolü ve özellikle Pierce Gagnon'un canlandırdığı gizemli çocuk Cid, hikayeye beklenmedik bir boyut kazandırır.

Rian Johnson, karmaşık zaman paradokslarını seyirciyi bunaltmadan, karakter odaklı bir hikayenin içine ustalıkla yerleştirir. Aksiyon sahneleri heyecan verici olsa da, filmin asıl gücü 'kader, seçimler ve değişim' temalarını sorgulamasından gelir. Görsel olarak 2044'ün kirli, retro-fütüristik dünyası ile çiftliğin huzurlu atmosferi arasındaki tezat başarılıdır.

Looper izlenmeli çünkü sadece bir aksiyon-bilim kurgu filmi değil, aynı zamanda insan doğasına dair derin sorular soran bir dramdır. Zaman yolculuğu mekaniğinden çok, bu konseptin karakterler üzerindeki etkisine odaklanır. Sürükleyici kurgusu, güçlü oyunculukları ve akılda kalıcı finaliyle türün klasikleri arasında yer almayı hak eden, tekrar tekrar izlenebilecek bir başyapıttır.