Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), yönetmenin imzasını taşıyan gotik estetiği ve derin temalarıyla daha o günden sinema dünyasında dikkatleri üzerine çekti. Film, 16. yüzyılda yaşamış bir simyacı tarafından yaratılan ve sahibine ölümsüzlük bahşeden gizemli bir böcek mekanizması olan 'Cronos Cihazı'nın, 20. yüzyıl Meksika'sında yeniden ortaya çıkışını konu alır. Cihaz, yaşlı ve nazik bir antikacı olan Jesús Gris'in eline geçer ve onu, beraberinde getirdiği korkunç bedeller pahasına, gençlik ve ebedi yaşam vaadine doğru sürükler.

Federico Luppi, Jesús Gris rolünde izleyiciyi hem sempati duyduğu hem de trajedisine tanık olduğu unutulmaz bir performans sergiler. Ron Perlman ise, cihazı ele geçirmek isteyen zengin ve acımasız iş adamı Angel de la Guardia'yı canlandırarak filmin tehditkar atmosferine büyük katkı sağlar. Del Toro, bu filmde daha sonraki çalışmalarında da sıklıkla işleyeceği temaların alt yapısını atar: ölümsüzlük arzusunun yıkıcılığı, masumiyetin kaybı, canavarlığın insanın içinde yattığı fikri ve grotesk güzellik.

Cronos, sıradan bir korku filminden çok daha fazlasıdır. Gotik bir peri masalı havasında ilerleyen film, görsel zenginliği, makyaj efektleri ve karakter odaklı hikaye anlatımıyla öne çıkar. Meksika sinemasının uluslararası arenadaki gücünü pekiştiren bu yapım, del Toro hayranları ve farklı türleri harmanlayan özgün hikayeler arayan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir klasik. Film, ölüm, arzu ve fedakarlık üzerine düşündürücü bir yolculuk sunarken, izleyiciyi sürükleyici ve tuhaf bir dünyaya davet ediyor.